Thursday, July 31, 2014

പാട്ടുവഴികളിലെ പണംപയറ്റുപീടിക

ഇത് പാട്ടിന്‍റെ കാലമാണ്. ഇന്ന് ലോകത്തിന്‍റെ ഏതു കോണില്‍ ഇറങ്ങുന്നൊരു പാട്ടും സംഗീതവും നിമിഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് എങ്ങുമെത്തുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് പാട്ടുകള്‍ ചെറിയൊരു മെമ്മറികാര്‍ഡില്‍ ഒതുക്കി സൂക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഗാനം ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെ തെരഞ്ഞ് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. ഇരിപ്പിലും നടപ്പിലും കിടപ്പിലും ആര്‍ക്കും അലോസരമില്ലാതെ പാട്ട് കേള്‍ക്കാനും ലയിക്കാനും ഭാഗ്യമുള്ള തലമുറ. ഏതു ദരിദ്രനും ഇഷ്ടഗാനം  പ്രാപ്യമായ കാലം.

 സീഡിയുടെ കാലവും കഴിയുന്നുവെന്ന്‍ ഇന്നലെ പത്രവാര്‍ത്ത. സീഡിക്ക് മുമ്പ്, കാസറ്റ് കാലത്തിനും മുമ്പ് 'വിവിധഭാരതി'യും 'ഇഷ്ടഗാനങ്ങളും' 'ബിനാക്കാ ഗീത് മാല'യും ഒക്കെയായി റേഡിയോ എല്ലാ വീടുകളിലും എത്തുന്നതിനും  മുമ്പ്. നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കാനും പാടാനും പൂതി വെച്ചു നടന്ന ചെറുപ്പക്കാരുടെ സംഗീത മോഹങ്ങളേ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയത് എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു.

‘ഞാട്ടിപ്പാട്ടിലും*’ കോല്‍ക്കളിയിലുമൊക്കെ ഉള്ളു തുറന്നു പാടി ആഹ്ലാദിച്ച നാട്ടുംപുറത്തെ ‘സംഗതി’ അറിയാത്ത പാട്ടുകാര്‍. നാടന്‍ ക്ലബ്ബുകളിലെ വാര്‍ഷികങ്ങള്‍ക്ക് ഒഴിച്ച് കൂടാനാവാത്ത ഗാനമേളകളിലാണ് തബലയും ഗിറ്റാറും ട്രിപ്പിള്‍ ഡ്രമ്മുമൊക്കെ അവര്‍ നേരില്‍ കണ്ടത്.

പാട്ടുപെട്ടി എന്ന അത്ഭുതം അതിശയപ്പെടുത്തിയ ഒരു തലമുറയായിരുന്നു അതിനു മുമ്പ്. കൈ കൊണ്ട് വൈന്‍ഡ് ചെയ്ത് തിരിയുന്ന  കറുത്ത ‘റിക്കാര്‍ഡില്‍ ഉരയുന്ന സൂചിയും  കോളാമ്പിയിലെ പാട്ടും.............

എന്നാല്‍ ഇതിനെക്കാളൊക്കെ നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ പാട്ടിനെ ജനകീയമാക്കിയത്‌ പണംപയറ്റുകള്‍ ആണ്. റേഡിയോയും ടേപ്പ്റിക്കാര്‍ഡറും ഇല്ലാത്ത  ഭൂരിപക്ഷത്തിന് പാട്ടിന്‍റെ പാലാഴി തീര്‍ത്ത പണംപയറ്റുകള്‍.

നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ കുരുത്തോല കൊണ്ട് ചമയിച്ച ചായപ്പീടികകളില്‍ നിന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്ന പാട്ടുകള്‍ പണംപയറ്റ് എല്ലാവരെയും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാനാണ്‌. അതാത് കാലത്തെ ഹിറ്റ്‌ ഗാനങ്ങളുമായി കമുകറയും യേശുദാസും, ജയചന്ദ്രനും, പി സുശീലയും....... തേഞ്ഞു പഴകിയ റിക്കാര്‍ഡില്‍ തെന്നിപ്പോകുന്ന സൂചി ഒരേ വരി തന്നെ പലവട്ടം പാടിപ്പാടി....

ഉച്ചമുതല്‍ രാത്രി വൈകുവോളം നീളുന്ന  പാട്ടുകള്‍ അന്ന്‍ ആര്‍ക്കും അലോസരമായിരുന്നില്ല. പ്രണയവും വിഷാദവും വിരഹവും തുടിച്ചു നിന്ന ഇഷ്ടഗാനങ്ങള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ യുവാക്കള്‍ പാട്ടു വെക്കുന്നയാളെ ശട്ടം കെട്ടി. കുട്ടികള്‍ അയാളെ ആദരവോടെ നോക്കി. വീട്ടമ്മമാര്‍ പലവട്ടം കേട്ട് കാണാപാഠമായ ഈ പാട്ടുകള്‍ അടുക്കളകളില്‍ നിന്ന് മൂളി. പാട്ടിലെ വര്‍ണ്ണനകള്‍ കേട്ട യുവതികള്‍ ‘ലജ്ജയില്‍ മുങ്ങിയ ചിരി’ ഉള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു.

 ഉദ്ദേശിച്ച പണം ഒത്തുകിട്ടാത്ത പയറ്റുകാരന്‍റെ ഉള്ളറിഞ്ഞ് ‘താമസമെന്തേ വരൂവാന്‍.....’ എന്ന പാട്ട് രാത്രി വൈകിയും പയറ്റുപീടികയില്‍ നിന്ന് പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പണം പയറ്റിന്‍റെ തിരക്ക് കുറഞ്ഞ അവസാന മണിക്കൂറുകളില്‍ കെ പി എ സി യുടെ നാടക ഗാനങ്ങള്‍ ഇരുട്ടിനെ തഴുകിയെത്തി.

 ഒരു തലമുറയെ പാട്ടിലേക്ക് അടുപ്പിച്ച ആ കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി. ഇന്ന് പണംപയറ്റു തന്നെ അപൂര്‍വ്വം. അവിടെ നിന്ന് നാടുമുഴുവന്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നില്ല. കേള്‍ക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും താല്‍പര്യവും ഇല്ല.

 പക്ഷെ ‘ആത്മവിദ്യാലയ’മേ കേട്ട് മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്‍റെ നശ്വരതയെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത വൃദ്ധനും  ‘അയലത്തെ ജനലിലൊരമ്പിളി വിടര്‍ന്ന...’ തില്‍ ആഹ്ലാദിച്ച ചെറുപ്പക്കാരനും   ‘പ്രിയസഖീ പോയ്‌ വരൂ’ എന്ന് ഉള്ളു നൊന്തു കരഞ്ഞ വിഷാദ കാമുകനും ‘അല്ലാഹുവിന്‍റെ പോരിശ പ്രകാശ ഗേഹമേ....’ കേട്ട് മനസ്സുകൊണ്ട് മക്കത്ത് പോയവരും ഇവിടെയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ പാട്ടിന്‍റെ ഇഷ്ടക്കാരാക്കിയത് പണം പയറ്റുകള്‍ ആണ്.

മലയാളിയുടെ പാട്ടുവഴികള്‍ തേടുന്നവര്‍ ഇത് കാണാതെ പോകരുത്. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്‍റെ സംഗീത ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഈ പണം പയറ്റുകള്‍ക്കും സ്ഥാനമുണ്ട്. സഹവര്‍ത്തിത്വത്തിന്‍റെ കൈത്താങ്ങായ പണം പയറ്റ് നാട് നീങ്ങുമ്പോഴും സംഗീതം വളരുകയാണ്. നമ്മുടെ ജീനുകളില്‍ എവിടെയോ പാട്ടിനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൂടുകൂട്ടിയതില്‍ കുരുത്തോല കൊണ്ട് ചമയിച്ച ആ പഴയ പയറ്റുപീടികകളെ മറക്കാതിരിക്കുക.
--------------
ഞാട്ടിപ്പാട്ട് = സ്ത്രീകള്‍ ഞാറു നടുമ്പോള്‍ പാടുന്ന പാട്ട്


   

Sunday, July 27, 2014

മിട്ടായിത്തെരുവിലെ പെരുന്നാള്‍ കാഴ്ചകള്‍.


മിട്ടായിത്തെരുവില്‍ പെരുന്നാള്‍ തിരക്കാണ്. പെരുമഴയും നോമ്പിന്‍റെ ക്ഷീണവും വകവെക്കാതെ പെരുന്നാള്‍കോടി എടുക്കാന്‍ വന്നവരുടെ തിരക്ക്. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും പുരുഷന്മാരും...

തുണിക്കടകളിലും, ചെരിപ്പ്പീടികകളിലും, ഫാന്‍സി ഷോപ്പുകളിലും ഒരു നിമിഷം വെറുതെ നില്‍ക്കാനാവാതെ ജോലിക്കാര്‍ക്കും  തിരക്കോട് തിരക്കാണ്. പെരുന്നാള്‍ കച്ചവടം  കണക്കിലെടുത്ത് താല്‍ക്കാലികമായി പണിക്ക് നിര്‍ത്തിയ ‘യോ യോ’ ബാല്യക്കാരും വളരെ ഉത്സാഹത്തിലാണ്.  “ഇദാണ്പ്പൊ ബ്ടെ ടൌണില് കളിക്ക്ന്നെത്” എന്ന സെയില്‍സ്മാന്‍റെ വാക്ചാതുരിയിലാണ്  പുതിയ ‘ട്രെന്‍ഡു’കളും ഫാഷനും  പിറക്കുന്നത്.

ബ്രാന്‍ഡഡ് കമ്പനി ഷോറൂമുകളിലെയും, എമ്പാടും നിലകളുള്ള പുതിയ തുണിക്കടകളിലെയും  അന്യായ വില താങ്ങാനാവാത്തവരും  എത്തുക മിട്ടായിത്തെരുവിലാണ്. ഇവിടെ ഏതു നിലവാരത്തില്‍ ഉള്ളവര്‍ക്കും പറ്റിയ തുണിത്തരങ്ങളുണ്ട്.  കടകളിലേതു പോലെ നിരത്തരികിലും വില്‍പന പൊടിപൊടിക്കുന്നു. വെറും തയ്യല്‍ക്കൂലിക്ക് പാന്‍റും ഷര്‍ട്ടും വില്‍ക്കുന്നവരും നൂറ്റമ്പത് രൂപയുടെ ചെരിപ്പ് നൂറു രൂപക്ക് കൊടുക്കുന്നവരും ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ആളെക്കൂട്ടുന്നു.  


ഡ്രസ്സിനു പുറമെ  ഷൂവും ബെല്‍റ്റുമൊക്കെ വാങ്ങാന്‍ കൂട്ടത്തോടെ കടകള്‍ കയറി ഇറങ്ങുന്ന കൌമാരക്കാരുടെ കലപില. എത്ര തെരഞ്ഞിട്ടും ഉദ്ദേശിച്ചത് കിട്ടാത്ത നിരാശ. പെരുന്നാള്‍ ആഘോഷത്തിന്‍റെ തിമര്‍പ്പും ഉത്സാഹവും അവരുടെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ പൂത്തിരിപോലെ കത്തുന്നു.

ചുരിദാറും, സാരിയും, പര്‍ദ്ദയും, കുട്ടിയുടുപ്പുകളും, തേടി സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കടകള്‍ കയറിയിറങ്ങുന്നു. നാട്ടില്‍ പെരുന്നാള്‍കൂടാന്‍ ഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഇവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ പ്രവാസത്തിന്‍റെ മരുഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പെരുന്നാളിന് വിളിക്കും, പെരുന്നാള്‍കോടിയണിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങള്‍ വാട്സ്അപ്പിലൂടെ കാണും അല്ലാത്തവര്‍ മനസ്സില്‍ വരച്ചുണ്ടാക്കും, പെരുന്നാള്‍വസ്ത്രമണിഞ്ഞ്‌  മൈലാഞ്ചിയിട്ട  തന്‍റെ മൊഞ്ചത്തിയെ..... പുത്തനുടുപ്പിന്‍റെ പത്രാസില്‍ നടക്കുന്ന മക്കളെ……

മുഖം നിറയെ ഗൌരവമുള്ള  പിതാവിനോടൊപ്പം വന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഒരുപാട് തെരഞ്ഞാണ് തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചുരിദാര്‍ കണ്ടെത്തിയത്. അത് ദേഹത്ത് വെച്ച് ഭംഗി നോക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പെരുന്നാള്‍ നിലാവ് ചുരിദാറിന്‍റെ വില കേട്ടതോടെ ഇല്ലാതായി. ഉപ്പയുടെ കീശയുടെ കനം അവള്‍ക്ക് അറിയുന്നതാണല്ലോ. പുറത്തേക്ക് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ അവളെ അതിശയിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്  ആ ചുരിദാര്‍ എടുക്കാന്‍  വില്‍പനക്കാരനോട് പറയുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മുഖത്ത് പിതൃവാത്സല്യത്തിന്‍റെ പെരുന്നാളമ്പിളി ഉദിച്ചിരുന്നു. മനസ്സിലെ ലിസ്റ്റില്‍ തനിക്കായി വാങ്ങാന്‍ കരുതിയ  പെരുന്നാള്‍ കോടിയില്‍ എന്തായിരിക്കും മകളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ആ ഉപ്പ വെട്ടി മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവുക..... 

മിട്ടായിത്തെരുവിലെ തിരക്കിലൂടെ ആ ദമ്പതികള്‍. കറുത്ത്മെലിഞ്ഞ്  ഉയരമുള്ള സ്ത്രീ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ കൈ പിടിച്ചിരുന്നു. അയാള്‍ ഉയരം കുറഞ്ഞ് കൈകാലുകള്‍ വളഞ്ഞ്, ഏന്തിയേന്തിയാണ്  നടന്നിരുന്നത്. തിരക്ക് അസഹ്യമായതിനാലാവാം അയാള്‍ കടുത്ത മുഖത്തോടെ അവ്യക്തമായ ശബ്ദത്തില്‍ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ  ഒരു മടിയനായ  കുട്ടിയെ സ്കൂളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന ഉമ്മയെപ്പോലെ അയാളെ അനുനയിപ്പിച്ച്............

നിരത്തരികില്‍ “മുന്നൂറു രൂപ മാത്രം” എന്ന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് റെഡിമെയ്ഡ് ഷര്‍ട്ടുകള്‍ വില്‍ക്കുന്ന വഴിയോരക്കച്ചവടക്കാരന് മുന്നില്‍ അവര്‍ നിന്നു. അവിടെ കൂട്ടിയിട്ട ഷര്‍ട്ടുകളില്‍ നിന്ന് നിറവും അളവും നോക്കി ഏറെ സമയം  തെരഞ്ഞു. മഴ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ അസഹ്യതയോടെ ആ സ്ത്രീയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. കുറേ നേരത്തെ തെരച്ചിലിന് ശേഷം ഒരു ഇളം നിറമുള്ള ചെക്ക് ഷര്‍ട്ട് അയാള്‍ക്ക് ചേരുന്നോ എന്ന് അളവ് നോക്കി.

നല്ല ഭംഗിയുണ്ടെന്ന അവരുടെ മുഖഭാവം വായിച്ചാവണം അയാളുടെ മുഖത്തൊരു നേരിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. പേഴ്സില്‍ നിന്നും രണ്ട് നൂറു രൂപ നോട്ടുകളും ബാക്കി ചില്ലറയുമായി ആ സ്ത്രീ മുന്നൂറു രൂപ ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഷര്‍ട്ട്  പൊതിഞ്ഞു വാങ്ങി അയാളുടെ കൈയും പിടിച്ച് തിരക്കിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

കുറച്ചപ്പുറത്ത്‌ എത്തിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാതെ ഒരിടത്ത് തറഞ്ഞു നിന്നു. അവര്‍ അയാളെ നടത്തിക്കാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലും അയാള്‍ വഴങ്ങിയില്ല. പറയുന്നതൊന്നും  ചെവിക്കൊള്ളാതെ അവ്യക്തമായ ശബ്ദത്തില്‍ അവരോടു ക്ഷോഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ തിരക്കിലും പലര്‍ക്കും  അതൊരു കൌതുക്കാഴ്ചയായി.

ഒരു പെരുമഴക്കായി ആകാശം ഇരുണ്ടുനിന്നു. വിലക്കുറവിന്‍റെ നോട്ടീസുമായി ആളെ വിളിക്കുന്ന പയ്യന്‍ വഴികാട്ടിയ ഗല്ലിയിലേക്ക് ആ ദമ്പതികള്‍  കയറി. അവിടെ  വിവിധ വര്‍ണ്ണങ്ങളിലുള്ള ‘മാക്സി’കള്‍   പുറത്തു തൂക്കിയിട്ട് വില്‍ക്കുന്ന കടകളായിരുന്നു നീളെ. ഓരോ കടകള്‍ക്ക് മുന്നിലും നിന്ന് ഏറെപരതി  നീല നിറത്തില്‍ ധാരാളം പൂക്കളുള്ള  ഉള്ള ഒരു മാക്സി അയാള്‍ ചെറിയൊരു വിലപേശല്‍ നടത്തി തെരഞ്ഞെടുത്തു.

തെറുത്തു വെച്ചിരുന്ന കുപ്പായക്കൈയില്‍ നിന്നും  പണമെടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മുഖം പോലെ കാറ്  നീങ്ങിപ്പോയ മേഘങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ സൂര്യന്‍ ചിരിച്ചു.  തിളങ്ങി നിന്ന പൊന്‍വെളിച്ചത്തില്‍  ഒട്ടും ധൃതിയില്ലാതെ പരസ്പരം സമ്മാനിച്ച പെരുന്നാള്‍കോടികളുമായി അവര്‍ നടന്നു. ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള മനുഷ്യരായി.....

വിശ്വാസികള്‍ക്ക് പടച്ചവന്‍റെ  സമ്മാനമാണല്ലോ പെരുന്നാള്‍. വ്രതം കൊണ്ട് വിശപ്പിന്‍റെ വിലയറിഞ്ഞവര്‍ക്കും, ദരിദ്രനെ ദാനം കൊണ്ട് ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചവര്‍ക്കുമുള്ള സമ്മാനം

 ഓരോ പെരുന്നാളുകളും ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നത് പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ നല്‍കുന്ന സ്നേഹസമ്മാനങ്ങളില്‍ കൂടിയുമാണല്ലോ. ഇഷ്ടമുള്ളൊരു ഉടുപ്പായോ, പുരട്ടിത്തന്ന സുഗന്ധമായോ, പ്രിയപ്പെട്ടൊരു രുചിയായോ, അകലെ നിന്നൊരു വിളിയായോ നമ്മെ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുന്ന സ്നേഹസമ്മാനങ്ങള്‍...... 


 മിട്ടായിത്തെരുവില്‍ ഇപ്പോഴും  തിരക്കാണ്. പെരുന്നാള്‍ സമ്മാനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ വരുന്നവരുടെ തിരക്ക്. അവരുടെ മനസ്സിന്‍റെ  മധുരം കൊണ്ടായിരിക്കുമോ ഈ തെരുവിന് മിട്ടായിത്തെരുവ് എന്ന പേര് വന്നത്.






Saturday, June 14, 2014

ജീര്‍ണ്ണതയുടെ കോമാളിവേഷം കെട്ടിയാടുന്ന ‘ഉത്തമസമുദായം’


വിവാഹം എന്ന പരിപാവനമായ കര്‍മ്മത്തെ എത്രത്തോളം പരിഹാസ്യമാക്കാന്‍ കഴിയും എന്നതില്‍ ഗവേഷണം നടത്തുകയാണോ കേരളത്തിലെ, വിശിഷ്യാ മലബാറിലെ മുസ്ലിം സമൂഹം എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു  ഇപ്പോഴത്തെ ചില കാട്ടിക്കൂട്ടലുകള്‍ കാണുമ്പോള്‍.

പണക്കൊഴുപ്പും പൊങ്ങച്ചവും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനുള്ള വേദി എന്ന നിലയിലേക്ക് മുസ്ലിം വിവാഹങ്ങള്‍ അധ:പതിച്ചിട്ട് കാലം കുറച്ചായെങ്കിലും അതും പിന്നിട്ട് മനോ വൈകൃതത്തിന്‍റെയും പേക്കൂത്തുകളുടെയും പ്രദര്‍ശന ശാലകളായി വിവാഹാഘോഷം മാറിപ്പോവുമ്പോള്‍ ‘ഉത്തമ സമുദായത്തിന്‍റെ’ ഈ പോക്കില്‍ ഖേദമല്ല ഭീതിയാണ് തോന്നുന്നത്.

വിവാഹം എന്നത് ഒരുപാട് തരം  വിഭവങ്ങള്‍ ഒരുക്കി അതിഥികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ തന്‍റെ ധനസ്ഥിതി പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഭക്ഷ്യമേളയാക്കുന്ന പൊങ്ങച്ചക്കാരുടെ ആഘോഷമായിട്ട് നാളേറെയായി.  

എന്നാല്‍ അതിലേറെ പരിഹാസ്യമായ ചില കൂത്താട്ടങ്ങള്‍ മലബാറിലെ വിവാഹവേളകളെ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ മാത്രം പങ്കെടുക്കാനാവുന്ന ഒരു ചടങ്ങായി മാറ്റിയതും നമുക്കറിയാം. പുതിയാപ്പിളയുടെ വരവും അതോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ‘തോന്ന്യാസങ്ങളും’ വിവാഹപ്പന്തലിലും മണിയറയില്‍ പോലും പടക്കം പൊട്ടിച്ചും, ചായം വിതറിയും, തെറിപ്പാട്ട് പാടിയും വധുവിന്‍റെ പിതാവിനെയടക്കം ‘റാഗ്’ ചെയ്യുന്ന കുറെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ (അത്ര ചെറുപ്പക്കാരൊന്നുമല്ല  വിവാഹിതരായ മുതുക്കന്മാര്‍ പോലും ഇതില്‍ ഉണ്ടാകും).

അത് കഴിഞ്ഞ് വധുവും വരനും വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍. ലോറിയില്‍  കയറ്റിയും  പാട്ടുപാടിച്ചും കൂടെയുള്ളവര്‍ കോമാളി വേഷം കെട്ടിയും പരിപാവനമായ ഒരു കര്‍മ്മത്തെ എത്രത്തോളം വികൃതവും ജുഗ്പസാവഹവും ആയി മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനാവുമോ അതൊക്കെയും ചെയ്തു കൂട്ടുന്ന തനി തെമ്മാടിത്തത്തിന്‍റെ ഉത്സവ ദിനമാക്കി മാറ്റിക്കളഞ്ഞു വിവാഹാഘോഷത്തെ.

ഇതൊന്നും ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ല ഇതൊരു നാട്ടുനടപ്പായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിട്ടു കാലം കുറേ ആയി. അത് കൊണ്ട് തന്നെ വിവാഹത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ പോകുന്നവര്‍ ഇതൊക്കെ കാണാനും സഹിക്കാനുമുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോടെയാണ് പോകുന്നത്. ചിലയിടങ്ങളിലെങ്കിലും ഈ തെമ്മാടിത്തരങ്ങളെ ശാരീരികമായി തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നത് സന്തോഷകരമാണ്.

ഇപ്പോള്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ എഴുതാന്‍ കാരണം ഈയിടെയായി എഫ് ബി യില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞ ചില വീഡിയോ ചിത്രങ്ങള്‍ ആണ്. ഉളുപ്പും മാനവും  നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ സമുദായത്തിന്‍റെ പേക്കൂത്തുകള്‍. വിവാഹ വേദിയില്‍ ആണും പെണ്ണും ചേര്‍ന്ന്‍ ആടിപ്പാടുന്ന ചടങ്ങ് ഈ സമുദായത്തിന് എന്ന് മുതലാണ്‌ ഹലാലായത്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ ആണെങ്കിലും എടുത്തു പൊക്കുന്നതും കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതും കെട്ടിയവളുടെ   അഴകും ശരീരവടിവും   ലോകം മുഴുവന്‍ ആസ്വദിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതിയാണോ. ഈ ഒരു വേദിയില്‍ തന്നെ വേണമോ ഈ കോപ്രായങ്ങള്‍. ആദ്യരാത്രിയുടെ സ്വകാര്യതയില്‍ നല്‍കേണ്ട പ്രഥമചുംബനം പോലും  വീഡിയോ ചിത്രമാക്കി സോഷ്യല്‍ മീഡിയയിലൂടെ ലോകത്തിന്‍റെ മുന്നില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നവന്‍റെ സംസ്കാരം എത്രത്തോളം അധ:പതിച്ചു പോയി എന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ.

ആരുടെ ഭാവനയില്‍ ഉദിച്ചതാവുമെന്നറിയില്ല  സ്ത്രീകള്‍ പാട്ടുപാടി  ഉരലില്‍ ഉലക്കയിട്ട് ഇടിക്കുന്ന ഒരു കലാപരിപാടിയും അതിനിടയില്‍ കണ്ടു (ഇത് പ്രതീകാത്മകമായിരിക്കുമോ  എന്തായാലും ഏറെ താമസിയാതെ മാപ്പിളമാരുടെ വിവാഹ വേളയില്‍ ഇതൊരു നിര്‍ബന്ധിത ചടങ്ങായി മാറും എന്നതില്‍ സംശയമില്ല)

മറ്റൊരു വീഡിയോ കണ്ട് ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. വരന്‍റെ വീട്ടില്‍ എത്തിയ പുതുപെണ്ണിനെ അവിടെയുള്ള സ്ത്രീകളും ‘ആണും പെണ്ണും കെട്ടവരും’    (ആണുങ്ങള്‍ എന്ന്‍ ഇവരെ വിളിക്കാന്‍ മനസ്സ് വരുന്നില്ല) ‘റാഗ്’ ചെയ്യുന്നത്. ഒരു സ്റ്റൂളിനു മേല്‍ വെച്ച ചക്ക മണവാട്ടി കത്തി കൊണ്ട് വെട്ടി മുറിക്കണം. ലജ്ജയും അപമാനവും കൊണ്ട് ആ പാവം വിളറിയ ചിരിയോടെ ഈ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനു മുന്നില്‍ ഇത് ചെയ്യുമ്പോള്‍ പിന്നണിയായി കൂടി നില്‍ക്കുന്ന പര്‍ദയും ചുരിദാറും ഒക്കെ ധരിച്ച സ്ത്രീകള്‍ ഉറക്കെ സ്വലാത്ത് ചൊല്ലി ഇതിനു ഈണമേകുന്നു. കേട്ടപ്പോള്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. ഈ തോന്ന്യാസത്തിനു മേളക്കൊഴുപ്പേകാന്‍ ആരുടെ പേരാണ് ഇവര്‍ വിളിച്ചു പറയുന്നത്. സമുദായമേ എവിടെ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു നിങ്ങളുടെ മതബോധം. ശരിക്കും ആലോചിച്ചു നോക്കൂ ആരാണ് പ്രവാചക നിന്ദ നടത്തുന്നത്. ഏതോ രാജ്യത്ത് ആരോ തിരുനബിയെ അപമാനിച്ചു എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ രക്തം തിളക്കുന്ന കേരളത്തിലെ കാക്കാമാരെ ഇതിലും വലിയ പ്രവാചക നിന്ദ എന്താണ്.  വിവേകമുണ്ടെങ്കില്‍ ചിന്തിക്കുക.

മതസംഘടനകളും, പള്ളികളും, മത സ്ഥാപനങ്ങളും, ചാനലുകളും, പത്രങ്ങളും, കാക്കതൊള്ളായിരം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും, സീഡിയും ഇന്റര്‍നെറ്റും പോരാഞ്ഞിട്ട് രാത്രിക്ക് പതിനായിരങ്ങള്‍ വിലയുള്ള മതപ്രാസംഗികരും ഉദ്ബോധനം നടത്തിയിട്ടും ജീര്‍ണ്ണതയില്‍ നിന്ന് ജീര്‍ണ്ണതയിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തുന്ന ഒരു സമുദായമായി കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം സമൂഹം മാറുന്നുവെങ്കില്‍ ആരാണ് ഇതിന് ഉത്തരവാദികള്‍?

ഊതിവീര്‍പ്പിച്ച പൊങ്ങച്ചക്കാഴ്ച്ചകള്‍ കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ ഞെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി പരക്കം പായുന്ന ഉള്ളുപൊള്ളയായ സമൂഹമായി മാറിയോ ചരിത്രത്താളുകളില്‍ അഭിമാനപൂര്‍വ്വം മാത്രം വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന മാപ്പിളമാര്‍.

ഗള്‍ഫ് കുടിയേറ്റം മൂലം ലഭിച്ച സമ്പത്ത് ഗുണപരമായ രീതിയില്‍ ചെലവാക്കാന്‍ പഠിക്കാതെ ധൂര്‍ത്തും ആഘോഷവും അലങ്കാരമായി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന സമൂഹമായി നാം മാറിയോ? ഈ സമുദായത്തിന്‍റെ അജ്ഞതയും പൊങ്ങച്ച മനോഭാവവും കൊണ്ട് മാത്രം തഴച്ചു വളര്‍ന്നത്‌ മലബാറിലെ ആശുപത്രി വ്യവസായവും, സ്വര്‍ണ്ണക്കടകളും, തുണിക്കടകളും മാത്രമല്ല.

ഗള്‍ഫിലും നാട്ടിലുമൊക്കെ വന്‍കിട ബിസിനസ് നടത്തുന്ന സമ്പന്നരുടെ വിവാഹമടക്കമുള്ള ആഘോഷങ്ങളെ അതേപോലെ അനുകരിക്കാനാണ് സാധാരണക്കാരനും തിടുക്കം. കാശുള്ളവന്‍ ചെലവാക്കുന്നത് പോലെ കടം വാങ്ങിയും പൊങ്ങച്ചം കാട്ടാന്‍ മടിയില്ലാത്ത സമുദായം. മദ്യപാനത്തെക്കാള്‍ കഠിനമായ കുറ്റമാണ്  പലിശയിടപാട് എന്ന് പഠിപ്പിച്ച സമുദായത്തിന്‍റെ മക്കളാണ് ബാങ്കിലും സ്വകാര്യ പണമിടപാട് സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി പലിശക്ക് പണം വാങ്ങി ആര്‍ഭാടം നടത്തുന്നത്. ഗള്‍ഫില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സാധാരണക്കാരില്‍ വലിയൊരു ശതമാനത്തിന്‍റെയും ഭാര്യമാരുടെ പണ്ടങ്ങള്‍ പണയത്തിലാണ് എന്നതും, അത് വീടുപണി വിവാഹം പോലെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് എന്നതും ഒരു പരമാര്‍ത്ഥം മാത്രമാണ്.

വിവാഹ വേളയിലെ ഈ പൊങ്ങച്ചങ്ങള്‍ക്കും  ആര്‍ഭാടങ്ങള്‍ക്കും  പേക്കൂത്തുകള്‍ക്കും എതിരെ ശക്തമായി രംഗത്ത് വരേണ്ട മതപണ്ഡിതന്‍മാരും സമുദായ നേതാക്കളും പങ്കെടുക്കുന്ന വിവാഹങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും ഒന്നുകൂടി കൊഴുപ്പുകൂട്ടാന്‍ ആതിഥേയന്‍ ശ്രദ്ധിക്കും. വി ഐ പി കള്‍ വരുന്ന വിവാഹം കെങ്കേമമാകണമല്ലോ.

ഇതൊക്കെ കണ്ടാലും ശക്തമായ പ്രതികരണവും പ്രതിഷേധവും പണ്ഡിതന്‍മാരില്‍  നിന്നും സമുദായ നേതൃത്വത്തില്‍ നിന്നും ഉണ്ടാവില്ല. കാരണം പുതിയ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങാനും, സമ്മേളനം നടത്താനും വാരിക്കോരി കൊടുത്തു ‘സ്വര്‍ഗ്ഗം ഉറപ്പാക്കുന്ന സമുദായ സ്നേഹികളുടെ ചെയ്തികളെ എങ്ങനെ വിമര്‍ശിക്കാനാണ്. അഥവാ വിമര്‍ശനത്തില്‍ പ്രകോപിതനായി അയാള്‍ സംഘടനയോ ഗ്രൂപ്പോ  മാറിയാല്‍ അതും ക്ഷീണമാണല്ലോ.

പണക്കൊഴുപ്പിന്‍റെ ആര്‍ഭാടമേളയായി ജീവിതം ആഘോഷിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും പണമുണ്ടാക്കണം എന്ന ചിന്തയില്‍ ഈ സമുദായത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ കള്ളക്കടത്തും പിടിച്ചുപറിയും മോഷണവും തട്ടിപ്പും വെട്ടിപ്പും അടക്കമുള്ള സകല ക്രിമിനല്‍ ചെയ്തികളിലും മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നു എന്നത് നിഷേധിക്കാനാവുമോ?

കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം സമുദായം വിദ്യാഭ്യാസകാര്യത്തില്‍ മുന്നേറുന്നു എന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നവര്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു സത്യം ഉയര്‍ന്ന വരുമാനമുള്ള ജോലിക്ക് വേണ്ടി പഠിക്കുക എന്നതാണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‍റെ ലക്‌ഷ്യം എന്നാണ് സമുദായത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം യുവതലമുറയുടെയും ധാരണ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇത്തരം ആഘോഷങ്ങളില്‍ കൂടെ ചേര്‍ന്ന് കൊഴുപ്പിക്കാന്‍ അവരും മുന്നില്‍ തന്നെയുണ്ട്‌.

സത്യം പറയട്ടെ പണക്കൊഴുപ്പിന്‍റെ അഹങ്കാരം കൊണ്ട് ചിലര്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ഇത്തരം കോപ്രായങ്ങള്‍ കാരണം പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നതും അവമാനിക്കപ്പെടുന്നതും ഈ സമുദായം മൊത്തമാണ്.

മറക്കണ്ട ബര്‍മ്മയിലും സിംഗപ്പൂരിലും പോയി പണം വാരിക്കൂട്ടി നാട്ടില്‍ പത്രാസ് കാണിച്ച കാരണവന്മാര്‍ ഒരു ചുരുട്ടിന് വേണ്ടി ഇരന്നു നടന്ന കാലം ഏറെ മുമ്പൊന്നുമല്ല. ചടങ്ങുകളും മാമൂലുകളും കൊണ്ട് മുടിഞ്ഞുപോയ സമുദായങ്ങളുടെ കഥകള്‍ നമുക്ക് ചുറ്റും എമ്പാടുമുണ്ട്. പാലസ്തീന്‍ എന്ന നാടിന്‍റെ വേദന എന്നും നീറ്റലായി ഉള്ളില്‍ പുകയുമ്പോഴും, യുദ്ധത്തിനു മുമ്പ് കുവൈത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവരോട് ചോദിച്ചാല്‍ അറിയാം മതചിട്ടകള്‍ മറന്ന് പണം പുല്ലുപോലെ ചെലവാക്കി ആര്‍ഭാടമായി ജീവിച്ച പലസ്തീനികളുടെ ചെയ്തികളെ കുറിച്ച്. ഇന്ന് അവരുടെ അവസ്ഥ എന്താണ് എന്നതും മറക്കാതിരിക്കുക.

പള്ളികള്‍ എമ്പാടും കൂടിയതുകൊണ്ടും, പര്‍ദ്ദക്കടകള്‍ വര്‍ധിച്ചതുകൊണ്ടും, സോഷ്യല്‍മീഡിയകളിലൂടെ ആയത്തും ഹദീസും കണ്ടമാനം വിളമ്പിയത് കൊണ്ടും ഈ സമുദായം ഉത്തമ സമുദായമാകുന്നില്ല. ജീവിതം തന്നെ സന്ദേശമാക്കിമാറ്റിക്കൊണ്ട്  ആദരവ് നേടാന്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ആ വിശേഷണത്തിന് അര്‍ഹത നേടൂ. ഇന്ന് ഈ സമുദായത്തില്‍ പെട്ട ചിലര്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന വിവരക്കേടുകള്‍ക്ക് പഴി മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കെണ്ടിവരുന്നതും പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നതും ഈ സമുദായം മൊത്തമാണ്. തെറ്റ് തിരുത്താനല്ല ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോടെ തുടരാണ് ഭാവമെങ്കില്‍ അനുഭവിക്കാന്‍ തയ്യാറായിക്കൊള്ളുക.

അഹങ്കാരികള്‍ക്ക് ദുനിയാവില്‍ വെച്ച് തന്നെയുള്ള കഠിനശിക്ഷ  പേര്‍ത്തും പേര്‍ത്തും ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ച പരിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വചനം നമുക്ക് കൂടിയുള്ള താക്കീതാണ്. ഹൃദയം  മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടവര്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച വിഭാഗത്തില്‍ പെട്ടവരായി മാറാതിരിക്കട്ടെ നാം.

ഏറ്റവും ലളിതമായി എങ്ങനെ ജീവിക്കാമെന്ന് ലോകത്തിനു കാണിച്ചു കൊടുത്ത നേതാവിന്‍റെ അനുയായികളേ “നിങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യത്തെ അല്ല സമ്പന്നതയെയാണ് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നത്”  എന്ന  പ്രവാചകവചനം നമ്മുടെ കണ്ണ് തുറപ്പിക്കട്ടെ.

അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നും വന്ന അഗതികളായ മക്കളുടെ ചിത്രങ്ങളും വാര്‍ത്തകളും കണ്ട് ഉള്ളു വേദനിച്ച നാം പണത്തിന്‍റെ പുളപ്പില്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന വിവരക്കേടുകളെ കുറിച്ച് ഇനിയെങ്കിലും ബോധവാന്മാരാകുക. എല്ലാം തകിടം മറിയ്ക്കാന്‍ പടച്ചവന് ഏറെ സമയമൊന്നും വേണ്ട എന്നത് മറക്കാതിരിക്കുക.