കുറുഞ്ചാത്തൻ ദ പ്രണയി

2016 ജൂലായ് 23 ന് fb യിൽ ഇട്ടത്


അല്ലേലും നമ്മൾ മലയാളീസിന് ആത്മാർത്ഥ പ്രണയവും ത്യാഗവും ഒക്കെ വെറും തമാശയണല്ലോ.  അത് കൊണ്ടല്ലേ നമ്മുടെ കൊടും സ്വാർത്ഥതയുടെ റേഞ്ചിലേക്ക് മാറാത്ത മിണ്ടാപ്രാണിയായ  ആ  മഹാപ്രണയിയെ  നാം കാലാകാലങ്ങളായി പരിഹസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇത്തിരി വെയിൽച്ചൂട് തട്ടുമ്പോഴേക്കും കട്ട ചങ്കിനെ  വിട്ട് മെല്ലെ തണലത്തേക്ക് വലിഞ്ഞാൽ മാത്രമാണല്ലോ നമ്മുടെ കണ്ണിൽ ജീവിക്കാൻ പഠിച്ച യോഗ്യനാവുക!!!

പറഞ്ഞു വരുന്നത് നമ്മുടെ പഴയ  കുറുഞ്ചാത്തൻ  ബ്രോ യെ കുറിച്ച് തന്നെ. ഊണിലും ഉറക്കിലും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞ തന്റെ ചങ്കായ മിസ് എള്ള് സുന്ദരി  തന്റെ ജന്മ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിൽ, വെയിലേറ്റുണങ്ങി മനസ്സും ശരീരവും ദൃഢമാക്കി ഖരവും ദ്രവവുമായി മാറി പുതിയ നിയോഗത്തിലേക്ക് ചുവടു വെക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ,  ജീവൻ പോകും എന്നുറപ്പായിട്ടും തീവെയിലിനെ തൃണവൽഗണിച്ച് (ഫ... പുല്ലേ എന്ന പഞ്ച് ഡയലോഗ് )  പ്രിയയോട് ചേരാൻ സ്വയം ഉണങ്ങി ഇല്ലാതായ  ത്യാഗി. ഒടുവിൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അറയിൽ എവിടെയെങ്കിലും   ബാക്കിയായ ഇത്തിരി രക്തം എണ്ണയിലേക്കും ജീവൻ വെടിഞ്ഞ പുറന്തോട് പിണ്ണാക്കിലേക്കും ലയിപ്പിച്ച്   ഹൃദയേശ്വരിയോടൊപ്പം ചേർന്നവൻ. നിങ്ങൾ മനുഷ്യരെ കുറിച്ചെഴുതിയ നൂറായിരം പ്രണയ കഥകളിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇങ്ങനൊരു തീവ്ര പ്രണയം. ഇത്രമേൽ ത്യാഗം. ബലി. ആ ചങ്കൂറ്റവും ഇത്തിരിപ്പോന്ന ഉടലിലെ വലിയ മനസ്സും ഉൾക്കൊള്ളാൻ മാത്രം ഹൃദയ വിശാലതയില്ലാത്ത വെറും സ്വാർത്ഥ പ്രണയികളായ നാം പരിഹാസത്തോടെ പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദിക്കുന്നു "എള്ളുണങ്ങുന്നത് എണ്ണക്ക് കുറുഞ്ചാത്തനോ"

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആ മഹത്തായ പ്രണയത്തെ   കുറിച്ച് മഹാകാവ്യങ്ങൾ ആണ് രചിക്കേണ്ടത്. ബട്ട് എന്ത് ചെയ്യാം. ത്യാഗികളെ എപ്പോഴും സംശയ ദൃഷ്ടിയോടെ കാണുകയും തഞ്ചം കിട്ടിയാൽ പരിഹസിക്കുകയും മാത്രമാണല്ലോ നമ്മുടെ ശീലം.

തളരരുത് കുറുഞ്ചാത്തൻ ബ്രോ തളരരുത്..കാലം കഴിയുമ്പോൾ ലോകം ഈ ആത്മാർത്ഥ പ്രണയം തിരിച്ചറിയും. അന്നവർ നിങ്ങളെ കുറിച്ച് കഥകളും കവിതകളും സിനിമകളും രചിക്കും. പാലങ്ങൾക്കും റോഡുകൾക്കും നിങ്ങളുടെ പേര് വെക്കും.  നിങ്ങളുടെ പേരിൽ എൻഡോവ്മെന്റും അവാർഡും ഏർപ്പെടുത്തും. ചിലപ്പോൾ നിലവിലെ പ്രണയ ദിനത്തിന് പകരം ഒരു കുറുഞ്ചാത്തൻ ഡേ തന്നെ കൊണ്ടാടും..

ബിക്കോസ് വി മലയാളി ഡാ😊😊

മങ്കട സംഭവത്തിന്റെ ചെലവിൽ, 'കാമമടക്കി കഴിയുന്ന' ഗൾഫ് പ്രവാസികളെയും ഭാര്യമാരെയും ഉപദേശിക്കുന്നവരോട്.

2016 ജൂലായ് 2 ന് ഫേസ്‌ബുക്കിൽ ഹിറ്റായ പോസ്റ്റ്.

പ്രവാസികളായി ഏറെനാൾ മാറി നിൽക്കാതെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ജീവിക്കൂ എന്ന സദുദ്ദേശമായിരിക്കാം  ഈ പോസ്റ്റുകൾക്ക്  പിറകിൽ.  പക്ഷെ അത് സ്ഥാപിക്കാൻ വേണ്ടി പ്രവാസികളായ പുരുഷന്മാരെയും അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും കുറിച്ച് എഴുതുന്ന  വരികളുണ്ടല്ലോ.. അത് വായിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോകാൻ തോന്നാത്തത് കൊണ്ട് രണ്ടു വാക്ക്.

ഈ ഇക്കിളി വരികൾ ആസ്വദിക്കുന്നവരുണ്ടാകും, പക്ഷെ  നിങ്ങൾ അടച്ചാക്ഷേപിക്കുന്നത് അന്തസ്സായി ജീവിക്കുന്ന ഒരുപാട് പതിവ്രതകളെയാണ്. കെട്ടിയവൻ അടുത്തില്ലായെങ്കിൽ കാമമിളകി കണ്ടവന്റെ കൂടെയാണ് ഗൾഫുകാരന്റെ ഭാര്യ എന്ന് അമർത്തിച്ചിരിക്കുന്ന, അങ്ങാടിയിൽ തിണ്ണ നിരങ്ങിയും വായിൽ നോക്കിയും ജീവിതം തീർക്കുന്നവരുടെ അതേ വാചകം ഗൾഫ് പ്രവാസികളുമായി ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ബന്ധമുള്ളവരുടെയും  വാളിൽ കാണുമ്പോൾ   ഒട്ടും ഭൂഷണമായി തോന്നുന്നില്ല.

ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ കെട്ടിയവൻ അടുത്തുണ്ടായിട്ടും ഇത്തരം സുഖങ്ങൾക്ക് പിറകെ പോകുന്ന സ്ത്രീകൾ  വേറെ എമ്പാടും ഇല്ലേ നാട്ടിൽ.  ഭർത്താവ് അടുത്തില്ലാത്ത  ഗൾഫുകാരുടെ ഭാര്യമാരല്ല fb അടക്കം സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ  ഏറെ എന്ന് ഇവിടെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മനസ്സിലാവും. ഇവരെല്ലാം മോശക്കാർ എന്നല്ല പറഞ്ഞു വരുന്നത്. സൈബർ ഒളിസേവയുടെ ഈ ആഘോഷകാലത്ത് അപഥസഞ്ചാരത്തിന്  സൗകര്യപ്രദമായ ഇടമായി ഫേസ്‌ബുക്കും  ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതിൽ  ഗൾഫുകാരുടെ  ഭാര്യമാരല്ല കൂടുതൽ എന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യം മാത്രമല്ലേ. സ്വന്തം കുഞ്ഞിനേയും ഭർത്താവിനെയും കൊല്ലാൻ കാമുകനെ ചട്ടം കെട്ടിയത് ഭർത്താവ് കൂടെയുള്ള  അഭ്യസ്തവിദ്യയായ IT ഉദ്യോഗസ്ഥ ആയിരുന്നുവെന്നും ഏതെങ്കിലും ഗൾഫുകാരന്റെ കെട്ടിയവൾ ആയിരുന്നില്ല എന്നതും സൗകര്യപൂർവ്വം അങ്ങ് മറക്കാം അല്ലെ?
നാട്ടിലെ പെൺവാണിഭ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് പിടിക്കപ്പെടുന്നതും അതിലേറെ പിടിക്കപ്പെടാത്തതും ഗൾഫുകാരുടെ ഭാര്യമാർ അല്ല  എന്നത് കൂടി ഓർത്താൽ നന്ന്.

മറുനാട്ടിൽ ഒറ്റക്ക് കഴിയുന്നവരൊക്കെ കാണുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയും നീലച്ചിത്രങ്ങൾ കണ്ടും കാമചിന്തയാൽ ഉഴറി കഴിയുകയാണ് എന്ന്   ഊഹിച്ചങ് എഴുതിയുണ്ടാക്കുന്നവരോട് ഒരു ചോദ്യം.  ഇങ്ങനെ കാമം അടക്കാൻ കഴിയാതെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിനെ കയറിപ്പിടിച്ചെന്നോ പീഡിപ്പിച്ചെന്നോ എത്ര പ്രവാസികളെ കുറിച്ച് നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്?

നാട്ടിൽ  ബസ്സിലായാലും
നടുറോട്ടിലായാലും ഒരു നൂലിന്റെ മറ കിട്ടിയാൽ പെണ്ണിനെ തോണ്ടുകയും പിടിക്കുകയും പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഭാര്യ അടുത്തില്ലാത്ത  ഗൾഫുകാരനാണോ? ബാസ്റ്റാന്റിന്റെ പിറകിലെ ഇരുട്ടിൽ മുതൽ പഞ്ച നക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളിൽ വരെ നടക്കുന്ന മാംസക്കച്ചോടത്തിലെ ഉപഭോക്താവ് കെട്ടിയവൾ അടുത്തില്ലാതെ കാമം മൂത്തു നടക്കുന്ന ഗൾഫുകാരനാണോ? കുളക്കടവിലും തുണിക്കടയിലും കിടപ്പറയിലുമടക്കം  ഒളിക്യാമറ വെച്ച് പിടിച്ചും മൊബൈൽ വഴി വിതരണം ചെയ്തും  പെണ്ണിന്റെ നഗ്നത ആസ്വദിക്കുന്നത് കുടുംബം പോറ്റാൻ വേണ്ടി കടൽ കടന്നുപോയി ഒറ്റത്തടിയായി കഴിയുന്നവനല്ല. കെട്ടിയവളും കാമുകിയും പോരാത്തതിന് വെപ്പാട്ടിയും ഉണ്ടായിട്ടും മതിയാവാത്ത, നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്നവർ തന്നെയാണ് സർ.

വാരിക്കൂട്ടാനുള്ള ആർത്തി  മൂത്താണ് ഗൾഫിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നതെന്ന് പരിഹസിക്കുന്നവരേ,  കണ്ണ് തുറന്നൊന്നു അന്വേഷിച്ചു നോക്കൂ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ഗൾഫ് പ്രവാസികളുടെ ശരാശരി വരുമാനം എത്രയാണെന്ന്. നാട്ടിൽ 7000 കിട്ടിയവന് ഒറ്റയടിക്ക് 18000 ആയ വാർത്ത കണ്ട് അന്തം വിടാനെ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയൂ.  പിന്നെ 'ഈരെടുത്താൽ പേൻ കൂലി ചോദിക്കുന്ന', ഗൾഫുകാരനെ എങ്ങനെയൊക്കെ പിഴിയാം എന്നതിൽ ഗവേഷണം നടത്തുന്ന ഒരു നാട്ടിലേക്ക് ആരാണ്  എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു ഓടിപ്പോരുക.

ദാമ്പത്യം എന്നാൽ കാമശമനത്തിനുള്ള  ഒരു  ഏർപ്പാട് മാത്രമാണ് എന്ന  ധാരണയാണ് പലർക്കും ഗൾഫുകാരുടെയും അവരുടെ ഭാര്യമാരുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇത്ര ഉത്കണ്ഠയുണ്ടാകാൻ കാരണം. ആ കുടുസ്സായ ചിന്തയുള്ളവർക്ക് ഇണകൾ എപ്പോഴും 'പൂശാൻ മുട്ടി നടക്കുന്ന'  രണ്ട് ശരീരങ്ങൾ മാത്രമാണ്. 

ആണിന് ഗൾഫിൽ വെച്ചും പെണ്ണിന് നാട്ടിലും തെറ്റ് ചെയ്യാൻ എമ്പാടും അവസരവും പ്രലോഭനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും അതിലേക്കൊന്നും മാറിപ്പോകാതെ ഇണയോടുള്ള സ്നേഹവും വിശ്വാസ്യതയും കളങ്കപ്പെടുത്താതെ ജീവിക്കുന്നവരാണ് ഇവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് ചിലപ്പോൾ മനസ്സിലാവണം എന്നില്ല. ദാമ്പത്യത്തിൽ ശരീരം മാത്രമല്ല രണ്ടു മനസ്സുകളുടെ സ്നേഹവും കരുതലും പ്രണയവും ഒക്കെയുണ്ട് സാർ. അതിനു മുമ്പിൽ കുറച്ചു കാലം കാമം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുക എന്നത് നിസ്സാരമാണ്.  കാമത്തേക്കാൾ  ഇരു കൂട്ടരുടെയും മനസ്സിൽ അകന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ അധികരിക്കുന്ന  സ്നേഹവും ഇഷ്ടവും ആണ്. ഓർമ്മകളാണ്. മനുഷ്യൻ മൃഗത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാകുന്നത് അവിടെയാണല്ലോ.

ഭർത്താവിന്റെ അഭാവത്തിൽ വീട് കുടുംബം മക്കൾ എന്നിങ്ങനെ എമ്പാടും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുമായി കഴിയുന്നൊരു പെണ്ണിനും കണ്ണെത്താദൂരത്ത്‌  തന്റെ കുടുംബത്തിനായി മരുഭൂമിയിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നവനും കാമം മാത്രമല്ല ചിന്ത.

ഒളിച്ചോടുന്ന ഗൾഫുകാരുടെ ഭാര്യമാരെ കുറിച്ച് മാത്രം ചർച്ച ചെയ്യാനെ സമൂഹത്തിനു താല്പര്യം ഉള്ളൂ. ഗൾഫുകാരന്റെ ഭാര്യയുടെ ഓരോ ചലനവും നിരീക്ഷിക്കാൻ ക്യാമറ കണ്ണുമായി ഇരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം, ചിലതൊക്കെ കൊതിക്കെറുവ് കൊണ്ട്  കെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന  കഥകൾ. ഇതൊക്കെ വെച്ച് പൈങ്കിളികഥകൾ പടച്ച് രസിക്കാൻ വല്ലാത്ത ഹരമാണ് പലർക്കും.

എല്ലാ ഗൾഫുകാരും  പ്രവാസിഭാര്യമാരും  സൽഗുണ സമ്പന്നർ ആണ് എന്ന് പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ ആരോപിക്കും  മുമ്പ് ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നോക്കുക. ചെറിയൊരു ശതമാനം ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന് ഒരു വിഭാഗത്തെ മൊത്തം അടച്ചാക്ഷേപിക്കരുത്.

അഗമ്യഗമനത്തിന്റെ നാറിയ കഥകൾ നാട്ടിൽ എമ്പാടും ഉണ്ടാകും. അപൂർവ്വമായി അതിൽ വല്ല ഗൾഫുകാരന്റെ ഭാര്യയും പെട്ട് പോകുമ്പോഴേക്കും എല്ലാരും കൂടെ ദയവുചെയ്ത് ഗള്ഫുകാരെയും അവരുടെ കെട്ട്യോൾ മാരെയും  ഉപദേശിച്ചു നന്നാക്കാൻ വരല്ലേ. ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ കുറ്റപ്പെടുത്താലും പഴി കേൾക്കലും കേട്ട് മടുത്തു പോയ ഒരു വിഭാഗമാണ്. പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുന്നത് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ആരുടേയും ധാരണകളെ തിരുത്താൻ കഴിയില്ല എന്ന് കാലങ്ങൾ കൊണ്ട് ബോധ്യം വന്നതിനാലാണ്.

പരിശുദ്ധ മാസത്തിൽ ഇത്തരം വിഷയങ്ങൾ എഴുതാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടായിട്ടല്ല. പക്ഷെ നിരന്തരമായ ഈ മെക്കിട്ട്കേറൽ കാണുമ്പോൾ  ഒരു ഗൾഫുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല ഇതൊക്കെ വായിച്ചു പകച്ചു പോകുന്ന ബഹുഭൂരിപക്ഷം പ്രവാസികൾക്ക് വേണ്ടിയും   ഇത്രയെങ്കിലും പറഞ്ഞേ പറ്റൂ. ക്ഷമിക്കുക.

ഉമ്മ

"നിങ്ങക്കൊരു ഓട്ടോറിക്ഷ വിളിച്ചു പൊയ്ക്കൂടേ,....... എനിക്ക് നേരല്ല... ഒരുപാട് തിരക്കുണ്ട്..."

മുരണ്ട് മുക്രയിട്ട്, ഇരമ്പിപ്പാഞ്ഞുപോയ ബൈക്കിന്റെ പുകതട്ടിയാവും കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്.

ഉടുപ്പിലെ പിടിവിടാതെ  വാലുപോലെ എപ്പോഴും പിറകെ നടന്ന ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി. എങ്ങോട്ട് പോകാനിറങ്ങിയാലും കൂടെപ്പോരാൻ ബഹളം വെച്ച് കരഞ്ഞവൻ.....

"ഉമ്മാ....എവ്ടെ പോക്മ്പളും ന്നേം കൂട്ടണേ.."
ഉള്ളിലൊരു കുഞ്ഞുകൊഞ്ചലിന്റെ   ഓർമ്മ പിടഞ്ഞു.

ആദ്യമായി സ്‌കൂളിൽ  ചേർത്ത നാൾ
"ഉമ്മാനെ വിട്ട് ഞാൻ  പോണില്ലാ"ന്ന്  മുറുകെപ്പിടിച്ച് ഏങ്ങലടിച്ച കണ്ണീർമുഖം നെഞ്ചിലിപ്പോഴും....

പനിച്ചൂട് പൊള്ളിച്ചൊരു രാത്രിയിൽ പുലരും വരെ  ഉറങ്ങാതെ തോളിലിട്ട്  നടക്കുമ്പോൾ, പാതിമയക്കത്തിൽ വായുവിൽ വളയം തിരിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു....
"ഞാൻ വല്ദാവുമ്പൊ ഒരു കാറ്  വാങ്വല്ലോ....ന്നിട്ട് ഉമ്മാനെയും മുന്നിലിരുത്തി..."

 ഇനിയൊരു ഓട്ടോറിക്ഷ കിട്ടി ആശുപത്രിയിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും നേരം പിന്നെയും വൈകും. മെല്ലെ നടക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നും ഡോക്ടറെ കാണലുണ്ടാവില്ല.

വീണ് നെറ്റിപൊട്ടി ചോര നിൽക്കാതെ നിലവിളിച്ച എട്ടുവയസ്സുകാരനെയും വാരിയെടുത്ത്  തോളിലിട്ട്  ഇതേ വഴിയിലൂടെ ആശുപത്രിയിലേക്ക്   ഓടുമ്പോൾ  ഭാരവും തളർച്ചയും അറിയാഞ്ഞ കാലുകൾ ഇന്ന് പത്തടി നടക്കുമ്പോഴേക്കും..... വിശ്രമമില്ലാത്ത യന്ത്രം പോലെ പണിയെടുത്താവണം  ഈ നാല്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിലിങ്ങനെ........

മോനും ബൈക്കും നിരത്തിനറ്റത്ത് കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു...  പാവാണ് ന്റെ കുട്ടി.... എന്തോ തിരക്കുണ്ടാകും അല്ലാതെ.... അടുക്കളക്കപ്പുറം ലോകം കാണാത്ത  ഈ ഉമ്മാക്ക് എന്തറിയാം...

കണ്ണ് നിറയുന്നത്..... ബൈക്കിന്റെ പുക തട്ടിയത് കൊണ്ട്  തന്നെയാണ്.

നോവമർത്തി  ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും ഉമ്മാന്റെ  കാലടിച്ചോട്ടിലൊരു സ്വർഗ്ഗം കരഞ്ഞു.
___________________
വര: Shabna Sumayya